top of page

Trzydzieści lat warszawskiego stołu. Nasza pieczątka jeszcze nie wyschła

Zdjęcie autora: Philippe Lassaux
Philippe Lassaux
4 paź
4 minut(y) czytania

Co Warsaw Insider napisał o NOMAD Warsaw?


W praskim przewodniku (s. 33) Warsaw Insider pisze, że NOMAD Warsaw to „jedno z tych miejsc, które łatwo wpisują się w tygodniowy rytm” (tłum. własne). Autor chwali menu, w którym każdy znajdzie coś dla siebie, i obsługę, która jest „pogodna, uważna i naprawdę zaangażowana” (tłum. własne). Z widokiem na wodę Portu Praskiego NOMAD Warsaw jest jego zdaniem „na tyle z dala od miejskiego pośpiechu, że lunch przeciąga się trochę dłużej” (tłum. własne).


Ulubione danie autora to Golden Turmeric Quinoa Tabbouleh: komosa ryżowa z sosem kurkumowym, czarna fasola, hummus z jalapeño i udko kurczaka w miso. Przekazaliśmy to kuchni. Kuchnia udaje, że się nie wzruszyła. A my, dwa miesiące po otwarciu, czujemy się trochę jak pierwszoklasista, który przypadkiem trafił na zdjęcie z absolwentami. Ten numer to przede wszystkim opowieść o ludziach, którzy budowali warszawską scenę przez trzydzieści lat.


Jak wyglądała warszawska gastronomia 30 lat temu?


Część o pionierach przypomina miasto, w którym restauracji było niewiele, a dobrych produktów jeszcze mniej. Hotelowe kuchnie działały wtedy jak szkoły zawodu. Pierwsze niezależne lokale pokazały Warszawie, że wyjście do restauracji może być zwykłą przyjemnością, a nie wydarzeniem.


Najbardziej zapamiętaliśmy jeden wzór, który powtarza się u szefów kuchni i restauratorów, z którymi rozmawiał magazyn. Ktoś wyjeżdża, poznaje coś dobrego, wraca i zauważa, że w Warszawie tego brakuje. Potem po prostu to buduje.


Znamy to pytanie, choć w dużo mniejszej skali. W naszym paszporcie są pieczątki z Polski, Włoch i Francji, a do tego 12 lat w Tajlandii. NOMAD Warsaw to nasza skromna wersja tej samej historii: europejska kuchnia komfortu, która wróciła z Azji z kilkoma nowymi nawykami i nie zamierza ich rzucać.


Jedna drobna historia szczególnie nas rozbawiła. Jeden z restauratorów wspomina, że w latach 90. dzielenie się jedzeniem nie było w Polsce oczywiste: zupa, drugie danie, deser i każdy przy swoim talerzu. Dziś cała sekcja naszego menu nazywa się „Small plates & to share”. Przyznajemy jednak, że niektórzy goście wciąż bronią swojego talerza jak paszportu na granicy. Szanujemy.


Co zmieniła warszawska rewolucja kulinarna?


Druga epoka to lata 2010. Targi z lokalną żywnością pokazały, że targ może być wspólnym stołem dla całego miasta, a pytanie o pochodzenie produktu stało się czymś normalnym. Nowe, swobodne lokale zamieniły jedzenie na mieście w codzienność, a hale gastronomiczne zebrały wiele konceptów pod jednym dachem.


Szefowie kuchni i restauratorzy, z którymi rozmawiał magazyn, mówią tu o tym samym z różnych stron: o sezonowości, lokalnych produktach i odwadze, by pokazywać kuchnie świata bez ich rozwadniania. Jeden z nich opowiada o reinterpretowaniu polskich dań tak, by goście od razu rozpoznali smak, choć forma jest nowa.


My próbujemy odrobić tę lekcję we własnej karcie. Market bowls to talerze z lokalnych składników z globalną inspiracją. Menu jest sezonowe i zmienia się częściej niż kolejka w serwisie streamingowym. A dzień w NOMAD Warsaw trwa od wytrawnego śniadania do kolacji, na wypadek gdyby ktoś chciał zostać na dłużej. Nie oceniamy.


Jak wygląda dzisiejsza warszawska gastronomia?


Trzecia część to Warszawa dzisiaj. Szefowie kuchni i restauratorzy, z którymi rozmawiał magazyn, mówią o dzieleniu się i zdejmowaniu zbędnej ceremonii. O miejscach, do których wraca się, bo można w nich odpocząć. O tym, że pochodzenie produktu ma znaczenie, ale kolacja nie powinna zamieniać się w wykład. I o tożsamości, która musi być spójna w każdym detalu.


My dopiero zaczynamy, więc trzymamy się ściągi. Zapisaliśmy ją w pięciu literach naszej nazwy:

• N — Nasycić. Nakarmić ciało, zmysły i głowę, tak żeby wyjść syto, a nie ciężko.

• O — Ognisko. Miejsce, wokół którego się siada i opowiada historie.

• M — Miłość. Do produktu, do ludzi i do kuchni, które nas zainspirowały.

• A — Atmosfera. Światło, dźwięk, zapach i stół, przy którym chce się zostać dłużej.

• D — Doznanie. Ten moment, kiedy przerywasz rozmowę w pół zdania, bo coś jest naprawdę dobre.


Historię każdego dania chętnie opowiemy. Jeśli jednak wolisz po prostu jeść, w pełni rozumiemy. Sami często tak mamy.


Dlaczego Praga i Port Praski?


Praski przewodnik Insidera pokazuje dzielnicę artystyczną, sąsiedzką i trochę przekorną: podwórka, kapliczki, murale i nowe otwarcia obok starych adresów. Port Praski to miejsce, gdzie stara Praga spotyka nowe nabrzeże. Jesteśmy tu nowi, więc słuchamy sąsiadów i poznajemy dzielnicę ulica po ulicy. Dla restauracji zbudowanej na metaforze podróży to bardzo dobry przystanek.


Co zamówić przy pierwszej wizycie w NOMAD Warsaw?


• Rano: The Scandi-Vibe Morning Platter albo The Spice Route Shakshuka.

• Do podzielenia się: The East-Meets-West Dumplings z krewetkami i wieprzowiną.

• Na lunch: Golden Turmeric Quinoa Tabbouleh, ulubione danie autora tekstu w Insiderze.

• Na kolację: The Slow-Cooked Paccheri Hug z wolno duszonym ragout z wołowiny i cebuli.


Informacje o alergenach podaje obsługa na miejscu.


Najczęstsze pytania


Gdzie jest NOMAD Warsaw? Przy ul. Józefa Sierakowskiego 1 w Porcie Praskim, na warszawskiej Pradze.

Od kiedy działa NOMAD Warsaw? Od 3 sierpnia 2026 roku.



Jaką kuchnię serwuje NOMAD Warsaw? Europejską kuchnię komfortu, polską, włoską i francuską, z tajskim akcentem. Menu jest sezonowe.


Czy NOMAD Warsaw pojawił się w Warsaw Insider? Tak, w numerze 362 z października 2026 roku, w przewodniku po Pradze.


Jakie są godziny otwarcia? 09-22


Jak zarezerwować stolik? Mailowo: booking@nomad-warsaw.com lub telefonicznie: 792 044 799.


Do zobaczenia przy ognisku. Paszport zostaw w domu.

 
 
 

Komentarze


bottom of page